Nəşriyyat boşaldılsın!-əmri verilən anda,
Özünü şir sananlar qorxu hiss etdi canda.
Həyəcanlar içində bit düşdü kürklərinə,
Etiraz etmədilər nəşriyyat rəhbərinə.
Otaqları alındı onların əllərindən,
Bir olmaz kəlməsi də çıxmadı dillərindən.
Sanki ayı, şir-pələng çevrildilər dovşana,
Yeni yuva tapmaqçün,üz tutdular kəvşana.
Bir qaçaqaç düşdü ki, boz qurd qaldı məəttəl,
Qoymadılar imkansız qonşulara da məhəl.
Harda boş yer vardısa, hamısını tutdular,
Gedilən yolları da, sanki qupqurutdular.
Dərhal köç elədilər, tapılan yeni yurda,
Hətta lağ elədilər, tənha qalan boz qurda.
Öz hüququn qoruya bilməyən jurnalistlər,
Bir anda dönüb oldu, fit çalan zurnalistlər.
Yaqub Məğrur hayqırdı, dovşanlar ay dovşanlar,
Bilin ki, qismətiniz olacaq boz yovşanlar!
Yaqub Məğrur
31.01.2026-cı il