Gördüyünüz mənzərə uzaq bir rejimin sərt protokollarından yox, Azərbaycanın şimalında yerləşən Şabran rayonundandır. Bəli, səhv oxumadınız – nə Şimali Koreya, nə də oradakı qaydaların müəllifi olan Kim Çen İn səhnədədir. Amma qaydaların ruhu... deyəsən, bəzən sərhəd tanımır.

Tofiq Abbasov adına 1 nömrəli tam orta məktəbdə baş verən hadisə “təntənə” ilə “təhsil” arasındakı incə xətti bir daha gündəmə gətirdi. Məktəbin direktoru Aysel Quliyevanın qızının Respublika Fənn Olimpiadasında əldə etdiyi uğur münasibətilə təşkil olunan qarşılanma – yağışın altında islanan şagirdlər, sıraya düzülən müəllimlər və alqış sədaları ilə müşayiət olunan bir “mini parad”.

Adi günlərdə şagirdi məktəbə yığmaq müşkülə dönürsə, görünür “motivasiya” üçün bəzən hava şəraitindən də güclü səbəblər tapılır.

İddialara görə, şagird və müəllim kollektivi yağışlı havaya baxmayaraq məktəbin həyətinə toplanıb. Sual yaranır: bu iştirak könüllü idi, yoxsa “tövsiyə xarakterli göstəriş”?

Çünki təhsil müəssisəsi – tədbir agentliyi deyil. Orada əsas “proqram” dərs olmalıdır, “səhnə” isə sinif otağı.

Məsələnin daha “incə” tərəfi isə bundan əvvəlki ildə də direktorun digər övladının oxşar uğur qazanmasıdır. Təsadüflər bəzən olur. Amma təkrarlandıqca artıq “statistika” yox, “sual” doğurur:

– Bu nəticələr yalnız bilik və zəhmətin məhsuludurmu?
– Yoxsa görünməyən “əlavə dərslər” də var?

Ortada konkret sübut yoxdur – bu vacib məqamdır. Amma ictimai etimad təkcə sübutla deyil, həm də şəffaflıqla qorunur.

İddialar sırasında daha bir detal da var: olimpiadaların təşkili prosesində adı çəkilən şəxslərdən biri – Tural Alışov ilə direktorun tələbə yoldaşı olması barədə söz-söhbətlər.

Burada hüquqi çərçivə sadədir:
Tanışlıq – cinayət deyil.
Amma nəticəyə təsir edərsə – artıq məsələ dəyişir.

Hazırda bu iddiaları təsdiqləyən rəsmi fakt yoxdur və bu səbəbdən hər hansı qəti hökm vermək hüquqi baxımdan doğru olmaz. Lakin belə iddiaların özü belə araşdırma zərurəti yaradır.

Bəzi valideynlərin səsləndirdiyi fikirlər isə daha açıqdır:

> “Əgər bu zəhmətin nəticəsidirsə – alqışlayırıq. Amma yox, əgər kiminsə övladı üçün qaydalar dəyişirsə, onda bu artıq məktəb yox, seçilmişlər klubudur.”



Azərbaycan qanunvericiliyinə görə:

Təhsil müəssisələrində şagirdlər arasında ayrı-seçkiliyə yol verilməməlidir

Məcburi tədbirlər (xüsusilə hava şəraiti nəzərə alınmadan) şagird hüquqlarının pozulması kimi qiymətləndirilə bilər

Dövlət məktəblərində vəzifədən şəxsi maraqlar üçün istifadə etməsi ciddi hüquqi məsuliyyət doğura bilər

Amma yenə də hər şey fakt və sübut tələb edir.

Təhsil sistemi – etibar üzərində qurulur. O etibar isə alqış sədaları ilə yox, ədalətli münasibətlə qazanılır.

Yağış altında islanan təkcə şagirdlər deyildi. Bir az da suallar islandı.
İndi isə növbə cavablardadır.

Bakunews olaraq mövzunu diqqətdə saxlayırıq.
Çünki bəzi “qarşılanmalar” var ki, onları alqışlamaq yox, anlamaq lazımdır.

Tereqqi.az